Kinga Magdalena Stępniak (ona/jej) biolożka i ekolożka specjalizująca się w badaniach nad dużymi ssakami, oraz ich interakcjami ze środowiskiem i innymi gatunkami. Absolwentka Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego oraz Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie uzyskała dyplom magistra biologii ze specjalizacją w ekologii. Jej badania koncentrują się na behawiorze wilków oraz wpływie psa domowego (Canis familiaris) na ekosystemy leśne.
Ma doświadczenie w realizacji międzynarodowych i krajowych projektów badawczych, obejmujących zarówno analizę genetyczną populacji wilków, jak i monitoring ich zachowań przy użyciu fotopułapek. Współpracowała m.in. z Instytutem Biologii Ssaków PAN oraz Uniwersytetem Medycyny Weterynaryjnej w Wiedniu. Autorka i współautorka publikacji naukowych dotyczących zachowań zapachowych oraz struktury genetycznej populacji wilków w Europie Środkowej. Uczestniczka licznych konferencji międzynarodowych i krajowych, gdzie prezentowała wyniki swoich badań.
W swojej pracy łączy metody biologii molekularnej, ekologii behawioralnej i analizy przestrzennej, aby lepiej zrozumieć dynamikę populacji wilków w krajobrazie silnie przekształconym przez człowieka. Jej celem jest pogłębianie wiedzy na temat ekologii dużych drapieżników oraz wspieranie działań na rzecz ich ochrony. Prywatnie prowadzi domy tymczasowe dla różnych gatunków zwierząt. Zbiera też wyrzucone rośliny, dając im nowe życie u siebie w domu na Bagnie Całowanie. Opiekuje się pięcioma psami i kilkunastoma kurami. Autystka z ADHD. Uwielbia chodzić po lesie i słuchać podkastów true-crime.
Andżelika Haidt jest asystentką naukową w Zakładzie Ekologii Lasu Instytutu Badawczego Leśnictwa (IBL) w Sękocinie Starym. Specjalizuje się w ekologii strachu, ekologii behawioralnej oraz relacjach między psami domowymi a wilkami. Interesuje się także wykorzystaniem psów w detekcji zapachowej w ochronie przyrody i leśnictwie. Obecnie bada przyczyny ataków wilków na psy domowe w obrębie zabudowy.
W latach 2019–2023 kierowała projektem badawczym poświęconym interakcjom wilków i psów domowych z uwzględnieniem komunikacji zapachowej. Wcześniej prowadziła badania nad wpływem drapieżnictwa wilka na zachowania dzikich kopytnych. Aktywnie angażuje się również w działalność społeczną na rzecz ochrony wilka i budowania akceptacji społecznej dla dużych drapieżników w krajobrazie kulturowym. Uczestniczy w inicjatywach edukacyjnych i popularyzatorskich, których celem jest obalanie mitów dotyczących wilków, promowanie wiedzy o ich biologii.
Katharina Kasper (ona/jej) jest ekolożką, którą napędza silna ciekawość dotycząca współistnienia ludzi i dzikich zwierząt w świecie coraz bardziej zdominowanym przez człowieka. Zainspirowana różnorodnością i dynamiką zarówno natury, jak i kultury, jej ulubionym zajęciem jest odkrywanie i wyrażanie wartości dzikości poprzez holistyczne myślenie i praktykę. Jej zestaw narzędzi opiera się na doświadczeniu zdobytym w różnych kontekstach Eurazji, gdzie stosowała metody behawioralne i oparte na analizie ruchu, aby badać wpływ człowieka na populacje i wspólnoty dzikich zwierząt. Obecnie skupia się na drugiej stronie tej interakcji – tam, gdzie to dzikie zwierzęta kształtują życie ludzi. Jej głównymi obiektami badań są dzikie wilki i udomowione psy, których głębokie kulturowe znaczenie podważa przekonanie, że człowiek stoi poza naturą.
Całość prezentowanej strony internetowej stanowi własność Kingi Stępniak i jest utworem w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. Nr 90, poz. 631). Żadna jej część nie może być rozpowszechniana lub kopiowana w jakikolwiek sposób (elektroniczny, mechaniczny lub inny) bez pisemnej zgody właścicielki.